Drukuj
Dodatkowe
Odsłony: 26516

 

DIETA KLEIKOWA

 

 

Zastosowanie i cel diety.

 

Dietę kleikową stosuje się w ostrych schorzeniach:

 

Celem diety jest oszczędzanie narządu zmienionego chorobowo.

 

Charakterystyka diety.

 

Głównym składnikiem tej diety jest ryż, kasza manna, kasza jęczmienna, płatki owsiane,

z których przygotowuje się kleiki. Oprócz kleików podaje się gorzką herbatę, namoczone sucharki lub czerstwą bułkę. Dieta kleikowa może być stosowana tylko od 1 do 3 dni, gdyż jest dietą niefizjologiczną. Długie stosowanie tej diety prowadzi do wyniszczenia organizmu. Dietę kleikową na zlecenie lekarza można modyfikować przez dodanie soli, cukru, niewielkiej ilości masła, chudego mleka, twarożku, przetartych kompotów , soków z owoców i warzyw, pure'e z ziemniaków, marchwi, płynów garbnikowychzapierających ( wino czerwone, kakao na wodzie, napar z suszonych czarnych jagód ) i osłaniających ( rumianek , mięta ). wybór kaszy zależy od przypadku chorobowego oraz towarzyszących objawów, ponieważ kleiki mają różne działanie na przewód pokarmowy. Ryż działa zapierająco, płatki owsiane rozwalniająco, kasza jęczmienna i mąka lekko wzdymająco.

 

Uwagi technologiczne.

Sporządzając kleik przyjmuje się na jedna porcję 4050 g kaszy. Kaszę po opłukaniu należy wsypać do zimnej wody i gotować:

 

Przykład klasycznej diety kleikowej

w skład diety wchodzi 150 g różnych kasz, 150g sucharów bez cukru,

Dieta zawiera około 1000 kcal, 220 g węglowodanów, 25 g białka roślinnego.

 

I Śniadanie:

kleik z ryżu ( 400 ml , 50 g ryżu )

herbata gorzka ( 250 ml )

sucharki ( 30 g )

II Śniadanie:

herbata gorzka ( 250 ml )

sucharki ( 30 g )

Obiad:

kleik z kaszy jęczmiennej ( 400 ml, 50 g kaszy ),

herbata gorzka ( 250 ml )

sucharki ( 30 g )

Podwieczorek :

herbata gorzka ( 250 ml )

sucharki ( 30 g )

Kolacja:

kleik z płatków owsianych (400 ml , 50 g płatków )

herbata gorzka ( 250 ml )

sucharki ( 30 g )

 

 

opracowała :

Zdzisława Wiśniewska

na podstawie :

Dietetyka żywienie zdrowego i chorego człowieka” mgr Helena Ciborowska, mgr Anna Rudnicka. Wydawnictwo Lekarskie PZWL.